Wypity alkohol dostaje się do żołądka przewodem pokarmowym. Jest on w żołądku rozdrabniany, a następnie przesuwany w stronę jelita cienkiego, skąd zostaje wchłonięty do krwi. Po około 5 minutach dociera do mózgu. Najpierw zaczyna oddziaływać na te okolice mózgu, które odpowiadają za mechanizmy kontroli i postrzegania.

Jeśli w żołądku znajduje się pokarm, alkohol zostaje z nim zmieszany przed przesunięciem do jelita cienkiego. Właśnie to mieszanie spowalnia proces wchłaniania alkoholu do krwi. Trzeba pamiętać, że jedzenie podczas picia alkoholu tylko spowalnia, a nie zatrzymuje objawów upojenia alkoholowego. Cały wypity trunek i tak znajdzie się w końcu w naszym krwiobiegu i powędruje po ciele, negatywnie wpływając na funkcjonowanie takich ważnych organów, jak wątroba, serce i płuca.

Alkohol po około 20 minutach od spożycia dociera do wątroby, która przetwarza i neutralizuje jego cząsteczki, aż przestaną być szkodliwe, a następnie je wydala. Wątroba przetwarza alkohol w tempie 8 gramów na godzinę.

Niewielka część alkoholu (mniej niż 10%) jest też wydalana z moczem, oddechem i potem. Reszta podlega utlenieniu, co oznacza, że cząstki alkoholu, podobnie jak cząstki jedzenia, łączą się we krwi z tlenem, zmieniając się w energię pożytkowaną na bieżąco lub magazynowaną w organizmie.

Chociaż alkohol ma pewne wartości odżywcze, są one słabej jakości, gdyż brakuje w nim witamin, białka i składników mineralnych. Ponadto w przeciwieństwie do pokarmów jest metabolizowany prawie wyłącznie w wątrobie. To właśnie wątroba jako pierwsza podlega niekorzystnym skutkom nadużywania alkoholu.

Spożycie takiej samej ilości alkoholu powoduje, iż:
MA ON WIĘKSZY WPŁYW NA KOBIETY NIŻ NA MĘŻCZYZN
MA WIĘKSZY WPŁYW NA OSOBY DROBNE NIŻ POTEŻNIEJSZEJ POSTURY
MA WIĘKSZY WPŁYW NA OSOBĘ Z PUSTYM ŻOŁĄDKIEM NIŻ NA KOGOŚ PO OBFITYM POSIŁKU